Biegacze to też ludzie i choć podczas wielu treningów wystawiamy swoje ciała na nieznane innym przeciążenia, to z „szarymi Kowalskimi” łączy nas jedno – do lekarza idziemy dopiero, gdy nie widzimy już światełka na końcu tunelu albo zagryzł nas rekin czy Zerwanie, złamanie, poważne skręcenie, takie wypadki wywołują w nas strach, ale już mniejsze kontuzje „trzeba zabiegać”. Niestety, tego typu podejście z czasem się na nas mści i dotyka najbardziej niespodziewanych rejonów naszego ciała. Wówczas uczymy się szacunku do rozgrzewki, rozciągania i dobrej techniki. By jednak wyprzedzić takie sytuacje, zamiast na nie reagować, trzeba o tych elementach treningu pomyśleć znacznie wcześniej. By Wam to ułatwić, przedstawiamy ćwiczenia, które pomogą Wam zadbać o części ciała zaniedbywane notorycznie – o nasze stopy. 26 kości, 33 stawy oraz przeszło 100 ścięgien, mięśni i więzadeł – tak w liczbach wyglądają zwieńczenia naszych kończyn dolnych. Liczba kontuzji, które mogą nawiedzić nasze stopy prezentuje się niemniej okazale, a mimo to ich rozgrzewka przed bieganiem to najczęściej kilka obrotów w obie strony (jeżeli w ogóle się rozgrzewamy). Dolegliwości w tej sferze mogą się jednak znacząco odbić nie tylko na naszym bieganiu, ale także na postawie na co dzień, dlatego powinniśmy więcej uwagi poświęcać naszym łącznikom z Ziemią. Prezentowane w tym artykule ćwiczenia stóp podzielimy na wzmacniające i rozciągające. Te pierwsze możemy wykonywać przed treningiem biegowym lub w ramach treningu siłowego, te drugie przydadzą się po treningu lub – odpukać – gdy już nawiedzi nas kontuzja. Dobrym rozwiązaniem będzie także ich połączenie w jedną sesję siłowo-rozciągającą dla stóp, choć pewnie niewielu znajdzie na to czas. Podział jest oczywiście uproszczeniem i prędko zauważycie, że część ćwiczeń pasuje do obu grup. Pójdę boso? Najlepszym ćwiczeniem dla naszych stóp jest oczywiście chodzenie na bosaka w ciągu dnia. Bose spacery pozwoliłyby nam wzmocnić mięśnie stóp, rozciągnąć je, a przy okazji wymasować na wszelkich możliwych powierzchniach. Niestety, z wielu powodów jest to rozwiązanie niemożliwe do zrealizowania dla większości z nas – chodzenie boso po betonie może być niebezpieczne, przyjście boso do pracy może okazać się naszą ostatnią wizytą w tym miejscu, a na dyskoteki nie wpuszczają nawet w sportowym obuwiu, a co dopiero na bosych stopach! Niemniej, gdy tylko jest taka możliwość (wyjazd na majówkę, wakacje), polecam chodzić na boso po trawie, piasku i innych miękkich nawierzchniach. Poza tymi przypadkami pozostaje nam się skupić na ćwiczeniach domowych, a tych nie brakuje. Ćwiczenia wzmacniające: 1. Zwijanie ręcznika Klasyka. Ćwiczenie polecane zazwyczaj młodzieży, by wyleczyć problem płaskostopia, może stać się naszym głównym sprzymierzeńcem przy wzmacnianiu mięśni stóp. Przy okazji jego wykonanie możliwe jest także w pozycji siedzącej, więc możemy je wykonywać podczas codziennej pracy przed komputerem. Stajemy wyprostowani, przed sobą rozwijamy niewielki ręcznik lub ścierkę. Jedną ze stóp kładziemy na ręczniku i poruszając palcami zwijamy ręcznik pod stopę. Pracujemy około 30 sekund jedną stopą, po czym wykonujemy trening drugą. Bardzo ważne jest, by pracować w pełnym zakresie ruchu palców – prostujemy palce możliwie jak najmocniej, a podczas ruchu zwijania mocno kurczymy. Podobny charakter może może mieć – również znane z dzieciństwa – przenoszenie woreczka wypełnionego granulkami (można taki wykonać własnoręcznie) lub kostek do gry. 2. Wspięcia na palce To jedno z niewielu ćwiczeń wzmacniających stopy, które biegacze regularnie wykonują, choć trzeba zaznaczyć, że głównie z uwagi na mięśnie łydek, a nie stóp. W pozycji stojącej, z nogami rozstawionymi na szerokość ramion, powoli unosimy ciało, wspinając się jak najwyżej na palce. Pozostajemy w tej pozycji przez chwilę, po czym wracamy do pozycji wyjściowej. Szczególną uwagę należy poświęcić temu, by każdy ruch unoszenia wykonywany był do kresu możliwości. Wykonujemy około 20 powtórzeń. To ćwiczenie pozwoli nam dobrze rozgrzać stopy, dzięki czemu ćwiczenia rozciągające będą bezpieczniejsze. Powinno być także jednym z fundamentów rozgrzewki przed treningiem biegowym. W miarę zdobywania doświadczenia można wykonywać wspięcia jednonóż z nogą ustawioną na podwyższeniu (np. na stepie do aerobiku, choć może to być jakikolwiek przedmiot o wysokości kilkunastu centymetrów). 3. Utrzymywanie równowagi na jednej nodze W tym przypadku również skupiamy się na rozgrzaniu mięśni stóp, lecz wielką rolę będą pełnić także inne partie mięśniowe, które pozwalają nam utrzymać równowagę i stabilną pozycję. Dla początkujących polecam ugiąć nogę uniesioną przed siebie w kolanie i utrzymywać ją przed sobą około 30 sekund. Taka pozycja może stanowić wyzwanie dla biegaczy, którzy do tej pory nie ćwiczyli stabilizacji. Dla bardziej zaawansowanych odpowiednia będzie zmiana pozycji nogi uniesionej – można ją przenosić na boki lub do tyłu, by zaskakiwać mięśnie utrzymujące nas w równowadze. Rozwinięciem tego ćwiczenia może być utrzymywanie równowagi na jednej nodze na piłce bosu lub innych urządzeniach do ćwiczenia stabilizacji. 4. Podskoki na jednej nodze Gdy już rozgrzejemy stopy i łydki ćwiczeniami statycznymi, możemy przejść do tych bardziej dynamicznych. Jednym z najlepszych są – znane z dzieciństwa – podskoki na jednej nodze. Dla początkujących będzie to skakanie w miejscu przez około 30 sekund, bardziej doświadczeni mogą spróbować skoków w różnych kierunkach – do przodu i do tyłu oraz na boki. Znaczącym utrudnieniem, które polecam wyłącznie zaawansowanym, będzie skakanie na jednej nodze po schodach. To ćwiczenie pozwoli nam zbudować siłę, która zaprocentuje z czasem, poprawiając nasze odbicie w kroku biegowym. By je urozmaicić, można wykorzystać skakankę i próbować treningów w różnych tempach i rytmach. 5. Chodzenie na palcach, piętach i krawędziach stóp Dobrym zakończeniem mocnego akcentu w postaci podskoków na jednej nodze może być spacer na palcach, piętach oraz krawędziach stóp. Oczywiście nie wszystko naraz! Wyznaczmy kilkumetrowy odcinek prostej ścieżki i powoli przechadzajmy się nim przez minutę na palcach, następnie kolejną minutę na piętach i w końcu na krawędziach stóp. W tym ćwiczeniu nie zależy nam na tempie, ale na rozluźnieniu mięśni, więc nie powinniśmy się spieszyć, ale celebrować każdy ruch. Z czasem możemy wydłużać czas wykonywania tego ć                Ćwiczenia rozciągające: 1. Rozwieranie palców stóp Stajemy w pozycji wyprostowanej, ze stopami rozłożonymi na szerokość ramion. Rozwieramy palce stóp najmocniej jak możemy i wytrzymujemy chwilę w tej pozycji. Następnie rozluźniamy stopy. Powtarzamy całość około 20 razy. Ćwiczenie można wykonywać także na siedząco. Na zakończenie tego ćwiczenia można dodatkowo rozewrzeć palce stóp przy pomocy dłoni. W tym celu siadamy na krześle i jedną z nóg opieramy kostką na kolanie drugiej nogi. Łapiemy stopę dłonią za podeszwę i wkładamy palce dłoni pomiędzy palce stóp. Dla początkujących wykonanie tego ćwiczenia może być niemal niemożliwe, ale z czasem nasze stopy rozciągną się do tego stopnia, że nie powinno nam to sprawiać problemów. Gdy rozwieranie przestanie sprawiać nam problemy i będziemy w stanie w pełni rozciągnąć w ten sposób palce, możemy to ćwiczenie zmienić w typowo wzmacniające przez założenie na palce gumek do rozciągania. 2. Rolowanie stopy na piłce Choć znajdziemy produkty dedykowane do tego rodzaju ćwiczeń, to na dobry początek wystarczy nam zwykła piłka tenisowa, którą kupimy za kilka złotych. W pozycji stojącej umieszczamy jedną ze stóp na piłce leżącej na ziemi i rolujemy stopę wykonując początkowo ruchy w przód i w tył, a następnie ruchy okrężne. Zaczynamy wolno, by dobrze rozciągnąć mięśnie, następnie możemy przyspieszyć, by uzyskać efekt masażu. Ćwiczenie powinno trwać przynajmniej minutę dla każdej ze stóp. Urozmaiceniem tego ćwiczenia może być zmiana piłki. Wśród piłek tenisowych możemy spróbować modeli twardszych albo przejść np. do piłek baseballowych, niemal równych tenisowym, ale twardszych, lub golfowych, które są znacznie mniejsze i bardzo twarde. Ich stosowanie pomoże nam lepiej rozciągnąć i wymasować stopę, choć może być bolesne dla początkujących. Warto zaznaczyć, że to ćwiczenie możemy wykonywać na co dzień także w miejscu pracy lub podczas zajęć na uczelni. Sam noszę przy sobie zarówno piłkę tenisową, jak i golfową i bardzo często masuję stopy podczas wykładów na uczelni, na co nie znalazłbym czasu w ciągu dnia. 3. Rozciąganie w oparciu o ścianę Jedno z najbardziej powszechnych ćwiczeń rozciągających łydki i ścięgna Achillesa możemy lekko zmodyfikować, by przy okazji rozciągnąć swoje stopy. W tym celu, zanim oprzemy się rękami o ścianę, podkładamy pod stopę będącą w wypadzie ręcznik (lub choćby książkę), dzięki czemu palce tej stopy będą podczas całego ćwiczenia uniesione. Warto przy tym pamiętać, że noga będąca w wypadzie powinna być lekko zgięta w kolanie. Pozycję utrzymujemy około 30 sekund i zmieniamy nogę. 4. Unoszenie dłonią palucha i reszty palców na zmianę Schylamy się w kierunku jednej ze stóp i chwytamy dłonią paluch. Drugą ręką przytrzymujemy pozostałe palce stopy i unosimy palucha do momentu maksymalnego rozciągnięcia. Utrzymujemy tę pozycję przez około 30 sekund, po czym zamieniamy rozciągane partie i przytrzymując palucha przy ziemi, naciągamy pozostałe palce drugą ręką. Ćwiczenie wykonujemy dla obu stóp. 5. Siad na stopach Ostatnie z proponowanych ćwiczeń również należy do kategorii „wygodnych”, które możemy wykonywać na co dzień, przy okazji innych czynności (np. czytania książki, oglądania telewizji itp.). Klęcząc na obu kolanach, ustawiamy stopy na palcach, które mocno podwijamy. Następnie schodzimy nisko, by ostatecznie usiąść na piętach. Powinniśmy poczuć jak rozciągają się nasze stopy. W takiej pozycji siedzimy przynajmniej 30 sekund, a górniej granicy nie sposób ustalić. Drugą wersją siadu, którą powinniśmy stosować na zmianę z wyżej opisaną, jest siad na stopach ułożonych grzbietami do podłogi. To ćwiczenie pozwoli nam rozciągnąć także mięśnie czworogłowe ud i mięśnie piszczelowe. Podczas wykonywania obu siadów warto pamiętać o miękkiej podkładce pod kolana, może to być zwykła karimata, koc albo materac łóżka.

Jak dbać o stopy? Każdego dnia nasze stopy poddawane są ciężkiej próbie. Od stóp wymagamy znacznie więcej niż od innych części naszego ciała. To właśnie one ‘niosą’ nas tam, gdzie dusza zapragnie. Dlatego warto poświęcić im chwilę uwagi. Już od najmłodszych lat, powinniśmy uczyć nasze dzieci, jak o nie dbać. Krótkie porady:– pamiętajmy o wygodnych butach, odpowiednio dostosowanych do pory roku.– nie pozwólmy by nasze stopy się przegrzały, gdyż sprzyja to powstawaniu pęcherzy i obtarć.– stosujmy zasypki, dezodoranty antyperspiracyjne do stóp.– wieczorami wcierajmy kremy nawilżające.– idąc na basen, czy korzystając z prysznica hotelowego pamiętajmy o klapkach, gdyż można łatwo zarazić się grzybicą, którą bardzo trudno wyleczyć.– poświęćmy codziennie 5 minut na krótkie ćwiczenia zapobiegające płaskostopiu oraz halluksom:Kilka ćwiczeń pomagających utrzymać nasze stopy w „dobrym zdrowiu”:ciągnięcie palucha:umieść grubą gumkę wokół paluchów i odciągnij je jeden od drugiego. Wytrzymaj 5 sekund. Ćwiczenie powtórz 5 razy. To złagodzi przykurcz mięśni, będący rezultatem noszenia ciasnych i wąskich butów. A także zapobiegnie powstawaniu halluksów. turlanie piłki golfowej:piłkę golfową turlaj podstawą palucha przez 2 minuty. Wykonuj to ćwiczenie jeśli masz skurcze, bóle pięt i nadwerężenia podbicia. podnoszenie chusteczki lub woreczka z kaszą czy piaskiem:połóż na podłodze chusteczkę ( może być higieniczna) lub woreczek do gimnastyki z ziarenkami w środku. Palcami podnoś do góry i wytrzymaj 5 sekund, następnie połóż. Powtórz to ćwiczenie na każdą stopę po 5 stopom energii:Do miski wlej ciepłą wodę, wpuść trzy krople olejku z drzewa herbacianego i trzy krople olejku miętowego. Mocz stopy tak długo, aż mikstura wystygnie albo co najmniej 15 minut. Wytrzyj energicznie szorstkim ręcznikiem. Wymieszaj ½ filiżanki soli morskiej, ¼ filiżanki soku ananasowego i ¼ filiżanki galaretki z aloesu. Wyszoruj czyste stopy twardą szczoteczką. Dobrze masaż stópLatem spaceruj często boso po plaży, po kamykach, po trawie. To świetny, naturalny masaż dla stóp. Jednocześnie pozwól im odpocząć od butów, „zaczerpnąć” świeżego powietrza. Dbając o stopy, możemy zajść naprawdę TAKŻE:golf

Pytanie nadesłane do redakcji Witam. Moja 5-letnia córka ma wadę postawy, jej kostki wyginają się do środka. Lekarz pediatra twierdzi, że są to stopy płasko koślawe, rehabilitant, że to koślawość pięt, a ortopeda, że ma tendencję do koślawienia stawów skokowych. Czy te wszystkie nazwy oznaczają tę samą wadę? Dziecko nosi obuwie zabudowane ze sztywnym zapiętkiem i dodatkowo z wkładką ortopedyczną. Widoczne są postępy, gdyż nie układa już stóp do środka, ale dalej krzywi stawy skokowe. Czy w związku z tym mogę zapisać córkę na lekcje tańca lub baletu? Odpowiedział dr hab. med. Jerzy Sułko Oddział Ortopedyczno-Urazowy Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie Najkrótsza odpowiedź brzmi: tak. Te wszystkie określenia oznaczają to samo. Ale możemy omówić sprawę nieco bardziej szczegółowo. Stopa płaska to taka, w której brak jest sklepienia podłużnego, czyli "zagłębienia" od strony przyśrodkowej stopy. Stopa koślawa oznacza koślawe ustawienie pięty - czyli odchylenie w kierunku bocznym stopy. Jak to zwykle określają rodzice - "kostki wyginają się do środka". Zamieszczona fotografia przedstawia stopę płasko-koślawą ( Kolejne dwie fotografie przedstawiają brak sklepienia podłużnego, czyli jest to stopa płaska ( a kolejne przedstawia dobrze wykształcone sklepienie podłużne ( Co interesujące wiek tych dzieci jest taki sam i wynosi 4 lata. Stopa płasko-koślawa Stopa płaska Stopa prawidłowa Stopa płasko-koślawa jest normą u dzieci do 3. roku życia. Dopiero po 3. roku stopa zaczyna się kształtować, stopniowo wykształcając sklepienie podłużne i zmniejszając koślawość pięty. Jeśli postępów w kształtowaniu stopy nie widać, to można wspomóc kształtowanie się stopy, stosując wkładki unoszące przyśrodkowy brzeg stopy. W każdym takim przypadku zalecane są także buty z zapiętkiem, czyli takie, które utrzymują piętę w pozycji osiowej względem podudzia. Jeśli obserwujecie Państwo postępy w kształtowaniu stopy, to jest dobrze i spokojnie należy czekać na wykształcenie się prawidłowej stopy. Jeśli chodzi o aktywność dziecka, to jak najbardziej można córkę zapisać na lekcje tańca lub baletu. To najlepsze ćwiczenie dla stóp. Zachęcam!

Mój synek zaczął chodzić w wieku 13,5 miesiąca. Od początku podczas chodzenia stawia stopy mocno na zewnątrz. Jeszcze zanim zaczął dreptać samodzielnie zwróciłam na ten fakt uwagę pediatrze. W odpowiedzi usłyszałam, że trzeba dać mu czas, aż zacznie dobrze chodzić, żeby ocenić w jaki sposób stawia stopy, bo

O tym, jak ważna jest kondycja naszych stóp nie trzeba nikogo przekonywać. Wielu z nas boryka się w wieku dorosłym z różnymi dolegliwościami i deformacjami. Często ich przyczyną jest noszenie niewłaściwego, źle dopasowanego obuwia. Zwłaszcza kobiety w pogoni za pięknym eleganckim wyglądem maltretują stopy w zbyt ciasnych i w zbyt wysokich butach. Nierzadko plujemy sobie w brodę, że nie kierowaliśmy się rozsądkiem przy wyborze kolejnej pary butów. Warto nauczyć nasze dzieci dbania o swoje stopy. Priorytetem będzie oczywiście zakup odpowiednio dobranego obuwia, które nie tylko będzie stabilizowało stopę, ale też pozwalało na pracę mięśni odpowiedzialnych za fizjologiczne jej sklepienia. Tak naprawdę, to ruch i ćwiczenia całego ciała mają wpływ na prawidłowy rozwój stopy. Natomiast nadwaga może się przyczynić do poważnych zmian w układzie kostnym dziecka, a więc również w stopach. Podczas jesienno zimowych dni, bieganie boso nie jest możliwe, ale możemy ćwiczyć stopy naszej pociechy poprzez różne zabawy, które wcale nie muszą być nudne. Już trzy- i czterolatkowi można zaproponować proste ćwiczenia stóp, które wzmocnią mięśnie. Na pewno latem, zwłaszcza na plaży, jest łatwiej, by ćwiczyć już gołe stópki. O tym pisałam w poście: „Ćwiczenia stóp dla dzieci – zabawy na plaży”. Ćwiczenia stóp w domu mogą być jednak równie atrakcyjne, gdy włączy się w nie rodzic. Ćwiczenia stóp dla dzieci – zabawy w domu „Mama na obcasach” Chód na palcach w różnych kierunkach. Chodząc wyobrażamy sobie, że mamy „wysokie obcasy”. „Marsz niedźwiedzia” Idziemy wolno, stąpając ciężko jak niedźwiedź, na piętach. „My jesteśmy krasnoludki” Małe krasnoludki chodzą po pokoju w przysiadzie. „Spacer gąsienicy” Przesuwamy się wolniutko, bez odrywania stóp od ziemi, podkurczając i prostując palce stóp. „Malowanie stopami” To ćwiczenie stóp polega na rysowaniu kredką lub malowaniu pędzelkiem włożonym między palce. Jedna stopa trzyma kredkę, a druga przytrzymuje kartkę. Po jakimś czasie zmieniamy nogi. Młodsze dziecko może namalować domek, drzewo itp., a starsze może też kreślić litery lub cyfry. „Operator dźwigu” Siadamy na krzesełku. Palcami prawej i lewej nogi (na przemian) zbieramy do pudełeczka porozrzucane drobne przedmioty: kulki, klocki, skarpetki, kredki itp. Siedząc na krzesełku podnosimy palcami prawej nogi skarpetkę i kładziemy ją na lewym kolanie, a potem na odwrót. „Pastowanie podłogi” Siadamy na podłodze opierając ręce z tyłu. Palce stóp kładziemy na zwinięte w kulkę skarpety, a pięty wysoko unosimy nad ziemią. Prostujemy nogi jednocześnie do przodu, na boki, robiąc koło. Pastowanie podłogi to wspaniałe ćwiczenia stóp. 🙂 „Wieszanie bielizny” Rozciągamy sznurek między dwoma krzesłami. Chwytamy palcami stóp drobne części garderoby: majteczki, koszulki itp. i zawieszamy je na sznurku. „Gazetowe kulki” Rwiemy palcami stóp gazetę na jak najmniejsze kawałki lub ugniatamy ją w kulki. Świetne ćwiczenie stóp. „Karuzela” Dziecko siedzi na podłodze trzymając w palcach stóp koszulkę lub inny drobny przedmiot. Trzymając nogi w górze, obraca się wokół własnej osi, nie wypuszczając przedmiotu. Po chwili zmieniamy kierunek obrotu. Oczywiście wszystkie ćwiczenia stóp wykonujemy na boso. Uczmy też dziecko, aby podczas swobodnych zabaw siedziało „po turecku”, a unikało siedzenia między piętami w „literkę W” Jeżeli widzimy, że stopy nie rozwijają się prawidłowo, warto skonsultować się z lekarzem i zacząć chodzić z dzieckiem na gimnastykę korekcyjną. Niestety w wielu przedszkolach i szkołach nie ma takich zajęć. Ćwiczmy więc w domu. Najlepiej codziennie po kilka powtórzeń (ok. 15 min.). Wówczas możemy zaoszczędzić dziecku wielu dolegliwości w późniejszym wieku. Pozdrawiam

Jednocześnie warto zaznaczyć najbardziej wysunięte punkty stopy, dzięki czemu, gdy podczas odrysowywania dziecko ją przesunie, łatwiej będzie wrócić do czynności. Do uzyskanego wyniku powinno się dodać kilka milimetrów, co zagwarantuje dziecku swobodne buciki. Sprawdź też, co robić, gdy dziecko stawia stopę do środka.

Wszyscy rodzice z niecierpliwością wyczekują pierwszych kroków swojego dziecka. Ich priorytetem jest prawidłowy rozwój małych stopek, który ma wpływa na zdrową postawę oraz dobre samopoczucie pociechy. Nieprawidłowości, które zauważone są jak najwcześniej dzięki ćwiczeniom oraz współpracy z lekarzami i fizjoterapeutą można skutecznie wyeliminować. Jedną z bardzo popularnych wad postawy, które obserwuje się u małych dzieci jest tak zwany gołębi chód - czyli ustawianie nóżek do środka. Co warto o nim wiedzieć? Czym jest gołębi chód? Gdy dziecko stawia jedną stopę do środka, kierując pięty na zewnątrz może to znaczyć, że mamy do czynienia z wadą postawy. Gołębi chód jest łatwy do zaobserwowania - palce jednej lub obu stóp skierowane są do środka, a pięty rotują się na zewnątrz. Warto pamiętać, że takie układanie stopy jest czymś normalnym dla małych dzieci, które dopiero uczą się chodzić. Jednak wada ta u starszych dzieci, gdy jest nieleczona może powodować przykre dolegliwości już w wieku nastoletnim. Gdy dziecko krzywo stawia stopę jest narażone na potykanie się i upadki. Ta wada objawia się też tym, że maluch siadając na piętach ma złączone kolana, a pięty skierowane na zewnątrz. Podczas zabaw lub biegania jego kolana również nadmiernie kierują się do środka. Stópki dziecka do środka - co jej przyczyną gołębiego chodu? Przyczyn powstawania tej nieprawidłowości jest kilka. Wśród nich można wymienić na przykład wady wrodzone, które wynikają z zaburzeń kostnych. Czasami gołębi chód spowodowany jest zbyt słabymi mięśniami lub zbyt dużym napięciem w okolicach obręczy biodrowej. Nierzadko główną przyczyną kierowania stópek do środka są złe nawyki malucha - na przykład nieprawidłowe siedzenie. Co można robić, by uniknąć gołębiego chodu u swoich pociech? Dużą rolę odgrywa dobre obuwie - powinno wyróżniać się grubą i miękką podeszwą, stabilnym zapiętkiem oraz szerokimi, zaokrąglonymi noskami. Buty powinny być lekkie oraz doskonale dopasowane do stopy dziecka. Rodzice powinny zwracać uwagę, w jaki sposób dziecko bawi się oraz siedzi - powinno ono regularnie zmieniać pozycję. Ogromne znaczenie ma zapewnienie maluchowi odpowiedniej ilości ruchu. Za prawidłową postawę oraz właściwe kształtowanie się kośćca odpowiedzialne są mięśnie oraz dynamiczne siły, które działają podczas aktywności. Dziecko stawia nóżki do środka ćwiczenia Często gołębi chód znika wraz z wiekiem - szczególnie gdy rodzice poświęcą postawie swoich dzieci szczególne zainteresowanie. Jeżeli jednak dziecko korzysta już samodzielnie z toalety i nie nosi pieluch, a nadal stawia stópki do środka warto udać się po pomoc do fizjoterapeuty. Specjalista wykonana niezbędne badania oraz przeprowadzi szczegółowy wywiad, a następnie oceni chód naszej pociechy za pomocą specjalnych urządzeń. Udzieli też rodzicom rad, jakie ćwiczenia warto zastosować i jak dbać o zdrową postawę ich pociech. Jakie ćwiczenia warto wykonywać, aby stopa zaczęła układać się we właściwy sposób? Doskonałym ćwiczeniem rehabilitacyjnym jest chwytanie palcami stóp drobnych przedmiotów - może to być niewielka piłka lub materiałowa chusteczka. Dziecko powinno podnosić przedmiot oraz przenosić go w inne miejsce. Innym sposobem na poprawę postawy malucha jest ułożenie na ziemi toru przeszkód, który zmusi dziecko, aby kładło stopę w konkretnym miejscu. Można w tym celu posłużyć się specjalnymi naklejkami w kształcie stóp albo przygotować wcześniej wycinanki. Jazda na rowerze jest kolejną aktywnością, która wymusza u dzieci ustawianie nóg kolanami na zewnątrz. Dobry wpływa na postawę pociechy ma również jazda na hulajnodze. Gołębi chód, czyli kierowanie nóżek do środka to powszechny problem wśród małych dzieci. Warto pamiętać, że im wcześniej rozpoznamy tę wadę oraz rozpoczniemy jej korekcję, tym łatwiej będzie nam ją wyeliminować. Nierzadko gołębi chód wymaga ćwiczeń lub rehabilitacji. Należy również dbać o odpowiednie obuwie pociech - gdyż to ono może być odpowiedzialne za pojawienie się wady. Zawsze pozytywne rezultaty przynosi zachęcanie pociechy do aktywności oraz wspólne zabawy.

Stopa płaska to taka, w której brak jest sklepienia podłużnego, czyli "zagłębienia" od strony przyśrodkowej stopy. Stopa koślawa oznacza koślawe ustawienie pięty - czyli odchylenie w kierunku bocznym stopy. Jak to zwykle określają rodzice - "kostki wyginają się do środka". Zamieszczona fotografia przedstawia stopę płasko

Autor: Martyna Langowska - FizjoterapeutkaJesteś już po porodzie, powoli mija okres połogu i chciałabyś zacząć wracać do dawnej formy? A może po prostu szukasz sposobu na aktywność fizyczną po ciąży? Jesteś tak zdeterminowana, że mimo obowiązków i zmęczenia chcesz zadbać o siebie. Brawo! Najtrudniejszy jest pierwszy krok i myślę, że właśnie go zrobiłaś! Dziś chcę Ci zaproponować trening z dzieckiem. Uwierz mi, jest on jak najbardziej do zrobienia. A zatem - trening fit mamy - zaczynamy! Nie chcę Cię zniechęcać już na wstępie, ale pamiętaj, że ćwiczenie z dzieckiem nie należy do treningów najłatwiejszych, bo to dziecko będzie dyktować warunki. Jestem mamą rocznego Stasia i przyznaję, że nie zawsze udało się zrealizować plan do końca ale najważniejsze, żeby ruszyć z miejsca! Jeśli jesteś aktywna ale chcesz spróbować połączyć trening z zabawą ze swoją pociechą, to ten artykuł również może Ci się przydać ! :)Połóg - kiedy mogę zacząć ćwiczenia po porodzie?Połóg po porodzie naturalnym trwa około 6. tygodni, a po cesarskim cięciu nawet do 12. Oczywiście każda z nas jest inna, więc nie powinnaś ściśle trzymać się książkowych wytycznych. Musisz słuchać swojego organizmu. Ten okres to przede wszystkim czas dla Ciebie i Twojego maluszka. Dziecko po porodzie potrzebuje dokładnie tego samego co wcześniej – Twojej bliskości. Dlatego często pierwsze 3 miesiące nazywa się czwartym trymestrem okresie połogu najważniejsza jest regeneracja, ponieważ Twój organizm przez 9. miesięcy ciężko pracował, aby wydać na świat Twoje dziecko. Zanim zaczniesz intensywny trening fit mamy, musisz mu pozwolić na powrót do równowagi. Ale jak najbardziej możesz, a nawet powinnaś włączyć spokojną aktywność ona krążeniowe,oddechowe,rozciągające,delikatne pobudzanie poszczególnych partii mięśniowych. Kiedy wstrzymać się z treningiemWarto również zadać sobie pytanie, czy wszystko jest w porządku z moim dnem miednicy i mięśniami prostymi brzucha lub blizną po cc? W tym celu najlepiej udać się do fizjoterapeuty, który to sprawdzi, zwróci uwagę na postawę i w odpowiedni sposób pokieruje Cię w dalszym działaniu. Do Twoich zadań przez te kilka tygodni powinno należeć aktywowanie osłabionych mięśni dna miednicy i poprzecznego brzucha a także nauka angażowania ich wraz z oddechem podczas wykonywania niektórych czynności życia codziennego. Sprawdź, czy wystąpił u Ciebie nierzadki problem, jakim jest rozstęp mięśni prostych brzucha. Temat bardzo ważny, a więcej informacji możesz przeczytać pod tym linkiem. Na co jeszcze zwrócić uwagę zanim zaczniemy ćwiczenia?Jeśli jesteś już po połogu, nie masz rozejścia prostego brzucha, problemów z dnem miednicy i czujesz się dobrze, to zapraszam do dalszej części aby wykonywać te ćwiczenia, w których pozycja dziecka jest odpowiednia do jego etapu rozwojowego! W przypadku gdy Twój skarb jeszcze nie trzyma samodzielnie główki, to niech towarzyszy Ci w treningu na macie lub kocyku żeby trening nie był bezpośrednio po posiłku malucha. Odczekaj co najmniej pół godziny, ponieważ taka zabawa może się szybko skończyć… ;)Trening tego typu powinien być również zabawą. Jeśli Twojemu małemu trenerowi dane ćwiczenie nie odpowiada – spróbuj je zmodyfikować, dodaj np. efekty dźwiękowe aby go zachęcić lub po prostu przerwij zaczniesz ćwiczyć z małym, przećwicz sobie konkretne pozycje przed lustrem, a dopiero później weź maleństwo na zacznij oczywiście od rozgrzewki. Propozycja ćwiczeń z dzieckiemPo rozgrzewce zaczynamy ćwiczenia od pozycji najwyższych (w staniu) - przechodząc do najniższej pozycji w leżeniu na plecach. Wykonaj 3 serie po 15 powtórzeń. W przypadku ćwiczeń gdzie pracuje jedna noga – 15 powtórzeń na każdą ze stron. Po ćwiczeniach obowiązkowo wyciszenie organizmu i rozciąganie. 1. Lift sidePozycja wyjściowa: Stań całym ciężarem ciała na jednej nodze (kolano lekko ugięte). Szkraba trzymaj przed sobą w wygodnej dla Was Wdech i wraz z wydechem wykonaj odwiedzenie drugiej nogi (do boku). Nie przechylaj tułowia (ruch jest tylko w stawie biodrowym), ciało w jednej linii. Powrót (wdech) - stopa wraca do pozycji wyjściowej nad podłoże. 2. Squat otwarty - przysiadPozycja wyjściowa: Stań szeroko, stopy na zewnątrz, brzuch delikatnie napięty, plecy proste, barki opuszczone. Trzymaj malucha przed sobą, plecami do siebie. Jedną ręką podtrzymuj pupę, drugą ręką trzymaj od przodu (jak na zdjęciu). Możecie ćwiczyć przed lustrem, żeby dziecko widziało, co się Wdech - Schodzimy pośladkami do tyłu, w dół, kolana na zewnątrz (Kierują się w stronę drugiego palca od stopy.) Trzymaj barki cofnięte (plecy napięte a nie okrągłe). Dziecko jest stabilne. I na wydechu wyjdź w górę, napnij pośladki ale nie prostuj kolan, są cały czas lekko ugięte. Po każdej serii zmieniaj ręce podtrzymujące dziecko. W tym ćwiczeniu ramiona pracują izometrycznie, więc prawdopodobnie je również poczujesz ;)Wariant drugi przedstawia bardziej złożone ćwiczenie, w którym dziecko będzie miało z pewnością większą frajdę a Ty wzmocnisz dodatkowo obręcz Squat otwarty - modyfikacjaPozycja wyjściowa: jak wyżej, z tym że dziecko chwyć stanowczo (ale nie za mocno) za klatkę piersiową po bokach (nie pod pachami ze względu na bezpieczeństwo stawów barkowych) twarzą do Wykonaj przysiad a wychodząc w górę wraz z wydechem unieś dziecko do góry. W najwyższej pozycji kontroluj odcinek lędźwiowy aby nie pogłębiała się lordoza –> brzuszek napięty ! 3. ZakrokPozycja wyjściowa: Stopy równolegle rozstawione na szerokość bioder. Cofnij jedną nogę tak, aby w pozycji niskiej kąt pomiędzy tułowiem, udem, podudziem a podłożem był prosty. Dotyczy to nogi zarówno z przodu jak i z tyłu. Wyjdź w górę, posadź dziecko na udzie przodem lub tyłem do siebie. Trzymaj kolano z przodu nad stopą, brzuch lekko napięty a plecy Wraz z wdechem zejdź pionowo w dół kilka cm nad podłogę. Kolana są cały czas w tej samej linii Często zbiegają się do środka, więc kontroluj ruch (najlepiej przodem do lustra). Z wydechem powrót do pozycji wysokiej. Zwróć uwagę również na technikę bokiem do lustra. Kolano z przodu nie przekracza linii palców. 4. Klęk podpartyPozycja wyjściowa: Ustaw dłonie pod barkami, kolana pod biodrami, trener kontroluje prawidłowość wykonywania ćwiczeń leżąc pod Tobą ;) Głowa jest przedłużeniem kręgosłupa a więc cały czas patrzysz na Prawą nogę i lewą rękę (wraz z wydechem) unieś w kierunku sufitu, do momentu aż całe ciało utworzy jedną linię. Nie unoś wyżej, ponieważ pogłębisz lordozę lędźwiową. Brzuch cały czas aktywny. Z wdechem powoli wróć do pozycji wyjściowej, zmień stronę. 5. Siad klęcznyPozycja wyjściowa: Usiądź na piętach, plecy proste, brzuch aktywny, dziecko trzymaj przed Z wydechem unieś pośladki w górę, a na samym szczycie napnij je. Powolny, świadomy powrót na pięty. 6. Pompka damska na tricepsPozycja wyjściowa: Klęk podparty - dłonie mniej więcej pod barkami. Dziecko leży na macie (wyżej niż Twoje dłonie).Ruch: Z wydechem napnij mięsień poprzeczny brzucha (tak jakbyś chciała zapiąć spodnie), plecy proste i zejdź w dół, trzymając łokcie cały czas blisko siebie. Im wyżej zostawisz pośladki, tym będzie łatwiej. Z dzieckiem raczkującym może być ciężko, bo z pewnością, po 5 sekundach zacznie uciekać, ale może zatrzymasz go zabawą ;). Budowanie napięcia dźwiękiem podczas zbliżania się do malca, zakończone buziakiem czy łaskotaniem często zdaje egzamin :) 6b Triceps przy krześle dla zaawansowanych (wersja dla większego dziecka)Pozycja wyjściowa: podpór tyłem przy krześle. Dłonie na szerokość barków, łokcie skierowane do tyłu, w kolanach mniej więcej kąt prosty, stopy na szerokość bioder. Dziecko siedzi na udach i opiera się o Ciebie lub Cię Z wdechem zejdź w dół przez ugięcie łokci.. Na wydechu powrót do pozycji wyjściowej (nie pomagaj sobie nogami). 7. Podpór bokiemPozycja wyjściowa: Połóż się na boku, kolana ugięte, podeprzyj się na przedramieniu, łokieć pod barkiem, „długa szyja” (ucho daleko od barku). Dziecko siedzi lub leży przy Twoim Wdech i na wydechu napnij mięsień poprzeczny (wciągnij dół brzucha) i unieś biodra do góry tak aby całe ciało tworzyło jedną linię. Z wdechem powoli wróć na matę. Podczas ćwiczenia pilnuj, aby nie pochylać się do przodu. 8. Unoszenie bioder w leżeniu tyłemPozycja wyjściowa: Połóż się na plecach, kolana i biodra ugięte, głowa leży na macie. Maluch siedzi, bądź jest w pozycji półleżącej. Możesz trzymać go za rączki lub Z wydechem unieś biodra w górę i napnij pośladki. Powoli powrót. Jeśli maluch siedzi samodzielnie możesz utrudnić sobie to ćwiczenie i założyć nogę na nogę. (Stopę na kolano). Tylną część uda poczujesz jeszcze bardziej. 9. Unoszenie malucha w leżeniu tyłemPozycja wyjściowa: Połóż się na plecach, kolana i biodra ugięte, głowa leży na macie, stopy na szerokość bioder. Dziecko obejmij na wysokości klatki Wraz z wydechem unieś dziecko nad swoją klatkę piersiową. Wdech przyciągnij malca do siebie. 10. Mocny brzuch w leżeniu na plecachPozycja wyjściowa: Połóż się na plecach, przyciągnij kolana do brzucha a głowę połóż na macie. Dziecko leży brzuszkiem na Z wydechem napnij/wciągnij dolną część brzucha i powoli kieruj nogi od siebie (mniej więcej do kąta prostego w stawach biodrowych.) Wdech przyciągając z powrotem nogi do Utrzymanie pozycji neutralnej kręgosłupa lędźwiowego z obciążeniem w postaci malca może być ciężkie, dlatego dla bezpieczeństwa utrzymuj plecy przyklejone do maty. Jeśli czujesz, że brzuch nie trzyma i lędźwie odrywają się od maty, nie oddalaj nóg tak mocno. Tylko do momentu, w którym nadal jesteś w stanie utrzymać prawidłową pozycję. 11. Mięsień poprzeczny i dno miednicyPozycja wyjściowa: Połóż się na plecach, kolana i biodra ugięte, stopy razem, dziecko siedzi na Twoim Wdech i na wydechu napnij dno miednicy (tył – zwieracz odbytu, przód – zwieracz cewki moczowej, pochwę, podciągnij wszystko do góry tak jakbyś chciała zatrzymać tampon). Pośladki luźno ! Przytrzymaj 3-4 s i rozluźnij kierując kolana na zewnątrz, puść brzuch. Brawo! Dotarłyśmy do końca ! :) Czy była przerwa na karmienie ? Nie ukrywajmy, ćwiczeń jest sporo, więc jeśli uważasz, ze jest tego za dużo jak na jeden trening, to następnym razem wykonaj tylko połowę. Kolejnego dnia spróbujcie zrobić resztę. Teraz czas na rozciąganie! Powodzenia Autor Martyna Langowska - FizjoterapeutkaJestem fizjoterapeutką (AWF Poznań), absolwentką studiów podyplomowych z Holistycznej Opieki Okołoporodowej oraz instruktorką fitness. Prowadzę zajęcia grupowe (w tym dla przyszłych mam) ale również spotykam się z kobietami indywidualnie. Fizjoterapia, treningi, przygotowanie do opieki nad niemowlakiem, bezpieczne dojście do formy i wiele innych rzeczy, to wszystko, co mogę zapewnić Kobiecie w tym okresie. Posiadam również swoją stronę na Facebooku, która motywuje mnie (i mam nadzieję obserwujących też) do dalszej pracy nad sobą.

Ćwiczenia na płaskostopie potrafią być bardzo skuteczne, jeśli zostaną dobrane odpowiednio do rodzaju płaskostopia i jego przyczyn. O ich skuteczności decyduje regularne ich wykonywanie. Celem ćwiczeń na płaskostopie jest głównie wzmocnienie osłabionych mięśni oraz regulacja napięcia mięśni, które ucierpiały wskutek nieprawidłowego ustawienia stopy. Dodatkowo stosuje się Bosa Stópka - Barefoot shop Stationary shop: ul. Zawiszy Czarnego 22 44-100 Gliwice Opening hours: Mon, Wed, Fri 9:00am - 4:00pm Tue, Thu 10:00am - 6:00pm 16 września 2021. Nieprawidłowe raczkowanie polega na tym, że poruszając się na czterech kończynach, dziecko nie realizuje prawidłowego wzorca ruchu – nie posługuje się w symetryczny sposób rękami i nogami lub ma problemu z utrzymaniem równowagi. Czasami to przejściowe, ale bywa, że świadczy o problemach u dziecka. Ewa Janczak

FIZJOTERAPIA DZIECI 4 min. czytania komentarze [58] Siad W Siad W, siad między piętami, “siad żaby” tak nazywana jest pozycja, w której dzieci lubią spędzać czas podczas zabawy na podłodze. Coraz częściej widzę, że rodzice nie zwracają na to uwagi. Czy słusznie? Na moje pytania odpowiada Agnieszka Słoniowska- fizjoterapeuta, Terapeuta NDT-Bobath, PNF, SI, trener Shantala Special Care. Agnieszka prowadzi stronę internetową Dlaczego dzieci tak siadają? Powodów siadu W jest kilka: Często jest to kwestia wzorca jaki daje rodzic. Niejedna mama, do której przychodzę do domu w związku z problemem ruchowym dziecka siada na podłodze obok niego właśnie w taki sposób. Dzieci w swoim rozwoju często szukają rozwiązań ruchowych obserwując swoich opiekunów. Najczęstszym jednak powodem jest słaba stabilizacja posturalna ciała dziecka ( osłabione napięcie mięśni brzucha, a podniesione napięcie w grzbiecie). Zazwyczaj jest to konsekwencja rozwoju dziecka w pierwszych miesiącach życia na miękkim podłożu. Jeśli dziecko jest kładzione czy sadzane stale na kanapie, łóżku, leżaku, czy poduszkach to nie ma możliwości wzbudzić odpowiedniego napięcia mięśni brzucha. Aby wykonywać takie ćwiczenia- charakterystyczne dla prawidłowego rozwoju niemowlęcia- należy mieć pod sobą twarde podłoże. Jeśli maluszek uczy się przetaczania czy siadania na miękkim podłożu to pracuje samymi mięśniami grzbietu – rodzice to obserwują i mówią, że dziecko się chętnie odgina. Nierównomierna praca mięśni klatki piersiowej powoduje, że niemowlę ma trudność w utrzymaniu pozycji leżenia na boku i nie rozwija się dostatecznie umiejętność rotacji w tułowiu. Powyższe zaburzenia są powodem opóźnienia w rozwoju reakcji równoważnych. Im lepsza równowaga w naszym ciele tym mniejszej potrzebujemy płaszczyzny podporu. Dzieci rozwijające powyższy wzorzec – odgięciowy, mając słabą równowagę, szukają sposobów na poszerzenie tej płaszczyzny w czasie stania – rozstawiając szeroko nogi i koślawiąc stopy, a w siadzie poprzez rozstawienie nóg na zewnątrz miednicy i tym samym biernie ją stabilizując. – powodem może być również obniżone napięcie mięśniowo- więzadłowe w całym ciele. Wtedy dzieci od początku w rozwoju preferują szeroką podstawę i będąc na etapie czworaków szybko się męczą i sadzają pupę między nogi, a nie na pięty lub z boku właśnie z powodu zbyt szerokiego rozstawienia nóg. U dzieci ze skrajnie niskim napięciem, dzieci z Zespołem Downa możliwy jest taki siad nawet prosto z leżenia na brzuchu przy mocno odwiedzionych kończynach dolnych. (przez tzw. gimnastyczny „ sznurek”) Kiedy zacząć się tym martwić (kiedy jest to normą a kiedy patologią?) Normą jest wtedy gdy siad W jest jednym z kilu sposobów siadania przez dziecko. Niepokoić powinno rodzica każde zachowanie, w którym pojawia się ograniczenie różnorodności. Jeśli dziecko siada również „po turecku”, w siadzie bocznym na jedną i na drugą stronę oraz na piętach to nie ma czym się niepokoić. Jeśli natomiast siad pomiędzy stopami jest dominującym sposobem utrzymywania sylwetki w zabawach przypodłogowych wtedy warto pokazać dziecko fizjoterapeucie, który odnajdzie przyczynę i pomoże zapobiec kolejnym konsekwencjom głównego problemu. Jakie mogą być skutki takiego siadu? Siad W należy rozpatrywać głównie jako objaw jakiegoś innego problemu, a nie jako czynnik szkodzący sam sobie. Jeśli dziecko będzie odpowiednio stymulowane z uwzględnieniem powodu, dla którego preferuje taką pozycję preferuje to nie powinno zaszkodzić. Niestety jeśli dziecko często siada w ten sposób to stopy nie są odpowiednio stymulowane (dotykają podłoża krawędzie, a nie podeszwa), często wręcz nasila rotację stopy do środka lub na zewnątrz- w zależności jak dziecko w siadzie układa stopy. Utrzymywanie miednicy pomiędzy stopami wpływa również na ograniczenie rotacji w tułowiu co warunkuje rozwój obustronnej koordynacji i umiejętności przekraczania osi ciała podczas sięgania po zabawki. To z kolei ma przełożenie na sprawne działanie gałek ocznych- co później się może objawić zaburzeniami ortoptycznymi. No i wreszcie pozycja miednicy w tym siadzie narzuca ułożenie wyżej znajdujących się elementów- kręgosłupa, obręczy barkowej i głowy. Kręgosłup przypłaci to słabymi mięśniami posturalnymi i dziecko będzie się garbić a przy nawet niewielkiej asymetrii w okresie wzmożonego wzrostu dziecko narażone będzie na skoliozę. Ustawienie głowy zaś warunkuje rozwój aparatu żucia i mowy. Aparat artykulacyjny ma znacznie utrudnione warunki rozwoju gdy głowa nie jest ustawiona osiowo a w tym przypadku najczęściej jest „zawieszona” w barkach w tyłopochyleniu. Zestaw 3 książek | Agugu, Akuku, Gadu GaduWyjątkowa seria dla najmłodszych czytelników, wspierająca rozwój mowy. Zestaw zawiera 3 książki: Agugu, Akuku i Gadu gadu *ostatnie egzemplarze 75,00 zł Jak motywować do siadania w sposób prawidłowy? Po pierwsze warto zadbać o dobre warunki do rozwoju dla dziecka od maleńkości, a więc nie (o ironio) miękkie łóżko rodziców na czas aktywności niemowlęcia lecz mata piankowa, lub karimata na podłodze. Pozwolić dziecku zdobywać kolejne umiejętności w swoim czasie. Nie wolno również sadzać na siłę dziecka, które samo jeszcze nie siada z czworaków ani nie prowadzać za rączki tego, które samo nie chodzi. Kiedy dziecko już samo siada, dobrze jest zachęcać je do siadania nie tylko takiego zwykłego- prostego ale równie często do siadu bocznego z podporem na jednej ręce i z obiema nogami skierowanymi w stronę przeciwną niż ręka podporowa. Oczywiście warto to robić na obie strony, zwłaszcza że do momentu aż dziecko nie rozwinie w pełni skoordynowanego chodu (ok 18 m-ca) nie powinna się pojawiać ani prawo ani leworęczność. Jej obecność raczej przemawia za asymetrią w ciele dziecka. Poza tym kiedy sadzamy dziecko sobie na kolanach to warto to robić tak by nie przejmować na siebie całego ciężaru dziecka ( by się o nas nie opierało) lecz by musiało samo trzymać wyprostowaną sylwetkę . Najłatwiej to osiągnąć sadzając dziecko bokiem do siebie- i wtedy może być blisko nas lub tyłem, ale na końcu swoich złączonych kolan z jego nóżkami też wyprowadzonymi do przodu tak by nas nie obejmowało stopami. Jak dziecko już jest chodzącym i biegającym maluchem to warto zaopatrzyć się w taki mały stołeczek łazienkowy i uczyć siadania na nim. Im starsze dziecko tym wyższy taboret. Chodzi o to by w stawach biodrowych i kolanowych zachowane były kąty proste, a stopy były oparte o podłoże. W tej pozycji dziecko odpychając się stopami od ziemi może budować odpowiednie napięcie posturalne i przeciwdziałając sile grawitacji, ustawiając osiowo całe ciało. Taka pozycja jest pozycją aktywną i umożliwia dziecku trwanie w gotowości do wykonania dowolnej czynności zarówno rękoma w każdym zakresie, głową oraz uczy płynnego przenoszenia ciężaru ciała wzdłuż stopy (tzw. przetoczenie) w trakcie np. sięgania po coś przez dziecko, nie mówiąc już o rozwoju reakcji równoważnych . Jak powinno siedzieć dziecko na podłodze? Przede wszystkim na różne sposoby. Może to być siad boczny, o którym mówiłam wcześniej, może być też siad płaski (ważne by nóżki nie były mocno wyprostowane, a lekko ugięte w kolankach i stopach co będzie świadczyło o dobrej równowadze). W żłobkach i przedszkolach preferują siad skrzyżny, który nie jest najszczęśliwszym. Po pierwsze z tego powodu że dominuje (zaburza różnorodność), po drugie ustawia miednicę w skrajnych pozycjach (przodo- lub tyłopochyleniu) co wcale nie rozwija równowagi, której cechą jest umiejętność pozostawania nie w skrajnych pozycjach a w pozycji pośredniej. Generalnie podłoga nie jest najlepszym miejscem do siedzenia dla człowieka więc im szybciej nauczymy dzieci siadać na stołeczkach tym lepiej. Co robić jeżeli są już widoczne skutki takiego siadu? Jak najszybciej go zmienić na bardziej aktywny i pracować nad problemem, który przyczynił się do wybrania właśnie takiego a nie innego siadania. zobaczcie też wpis Stopy dziecka

.